Kalbimin içinde göz gözdü yuva
Orda beslediğim cücem varıydı
Çalağanlar kaptı oldu berhava
Ne güzel gündüzüm gecem varıydı
Ellerimi uzattım kaldı havada
Gördü kalmamıştır bişey yuvada
Tezeden kimleri eyliyim dava
Elimnen üzülen zalim yarıydı
Tek özü değildi üzülen mennen
Her iki ahvalda ezilen mennen
Çok şeyler yitirif gezilen mennen
Mennen uzaklaşan ihtibarıydı
Gün yüzüne bulut geldi karıştı
Meni mahsun miskinliğe çalıştı
Şimşek çaktı men de sandım yağıştı
Anladım başıma yağan kar'ıydı
Ana şefkatine eşti yar bağı
Boylanıram boş kalıftı otağı
Her fırsatta boştur yeri yatağı
Yazdığım her beyit intizarıydı
Hammet reva mıdır bu zillet sana
Gençlik gitti oldum deli divana
Kadir bilen az gelipti cihana
Bir zaman dillerde bahtafarıydı
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder