Sende benim gibi bahtın mı gara
Sitemli bakışın sanki bi çare
Kısa bir ömürdür etme mudara
Görünmür içinde biriken yara
İnsan oluşumuzun cefasıdı bu
Nefes alışımızın cezasıdı bu
Canlı olan meşkkate katlanır
Çünkü yaşamanın doğasıdır bu
Kimi zaman dalı rüzigar eğer
Kalpte içindedir ama göğüsünü döğer
Yinede bu cefa yaşama değer
İstersen çok zengin ister fukara
Şanslıyız ki biz bu dünyaya geldik
Neleri yaşadık neleri bildik
Kimi gün ağladık bazıda güldük
Verilen nimeti germe inkara
Alışlı verişli ömrü bitirdik yedik
Geçen günler geçti yarınlara ümit eyledik
Bende bu var oda senin demedik
Dört elle sarıldık hiç vermedik bir ara
Kimi mala kimi mülke çalıştı
Kimi yoksul kıskançlıktan tutuştu
Her ne yaparsan yap yinede boştur
Hiçbir kimse götürmedi mezara
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder