YAREMEN

Mende bu eşk olmasaydı değmezdim zülfüyareme
Neden garşılığ görmedim oldum bahtı gare men
Parmağımı mum eylesem görülmez zerre  kadar
Özümü oda salmışam oldum pare pare men
////////////////
Bir yanını boş vermedim hep sineye çehmişem
Goşmuşam kalı kotana ,gam gam sepip ,gam ekmişem
Metrubuma ulaşmadım çok gözyaşı dökmüşem
Elim hep boşa çığıptı olmuşam biçare men
///////////
Terkeylesem bu diyarı,gam gene mennen geder
Öyle bir yara almışam bilki ölümnen beter
Usandım nahtın elinnen artık besti dur yeter
Elimi herşeyden çektim olmuşam avare men
///////////////
Zümrütanga kanadından sanki alemi gezdim
Rüzgara mana verdim,külekten hile sezdim
Nice kötülükler gördüm,nitce fitneyi ezdim
Har vurdum ,harman savurdum olmuşam fukara men
//////////////////////////////
İncinirem çiğ sözlerden ,muhabbete hasretem
Meşgul eyledi gönlümü,ben möhlete hasretem
Hep yaya kaldım dünyada,yüyürek bir ata hasretem
Dürürstlük şiyarım oldu bilmezem dubare men
///////////////////////
Doğru bildiğini söyler hammetin bu peşesi
Bir gönül dostunu görse onda olur neşesi
Gaderiynen başbaşadır uzaktadır sesi
Türlü zerdeler almışam cismim oldu yaremen