Bülbüllernen çocuk sesi eş tuttum
Yine çocuk seslerini baş tuttum
Çocuk iken çok koynumda taş tuttum
Hep oynadım gaygı nedir bilmezdim
Koştururdum hep o yana bu yana
Yorulurdum sabahları zor uyana
İyi de kötü de biriydi bana
Çok terledim hiç terimi silmedim
Anam bağırırdı ''hardasan bala''
Oyuna dalardım hep oyala oyala
Koştururdum oynaşırdık tombala
Hep çocuktum geleceği görmezdim
Günler aylar geçti büyüdüm yavaş yavaş
Kimi taytuşuma oldum arkadaş
Mahalle mahalle oynardık savaş
Cığaz çocuklarla oyun kurmadım
Hiç harmanda gem sürmeyi sevmezdim
Yaşı küçük çocukları dövmezdim
Sabahtan akşama eve gelmezdim
Hiçbir zaman eve tutsak kalmazdım
Derken geldi çattı okul zamanı
Koşturdum okula küçüktüm yazmadılar beni
Severdim okulu ve öğretmeni
Sevilirdim hiç yaramaz olmazdım
Derken öğretmenim beni farketti
Şubat tatilinden sonra kaydetti
Galmadan beşe dek ilkokul bitti
Çalışkandım hiç sınıfta kalmazdım
Orta diplomamı harikten aldım
Tek bir imtihanda ben mezun oldum
Yoksulduk sorumlu kendim bildim
Ondan sonra macerasız olmazdım
Önde abim vardı ben koştururdum
Para kazanmaya pek hoş dururdum
Nerde kar var ben maydanoz olurdum
Tehlike de olsa geri durmazdım
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder