Arkadaş

Gözüm hep kapıda pusuda asker
Dolu dolu hüzünlü  sanki birini bekler
Garip bir histir bu yalnız yalnız hep yalnız
Kapı açılmadı hiç ben bakakalırım

Neden açılmasın kapılar ardına kadar
Neden dolmasın akraba arkadaşlar
Yalnızlık tek sana mahsusmu kurallarımı değişti
Beni ben eden kullardan ayırma arkadaş

Ayırıyorsun bizleri atıyorsun uzaklara
Kimimiz kurnazdır gelmez tuzaklara
Kimi benim gibi gariptir hep alır kazıkları
Beni benliğimden ayırma arkadaş

Şen şakrak bir mahallemiz varıydı gönülden
Dostlar vardı birbirlerini çok seven
Komşular vardı her huyu her suyu biline
Ayırdın bizleri kavuşamayız arkadaş

Şimdi gönlüm hep hüzün içim kederli
Dostlardan ayrıldım yok bir beteri
Aklım yerinde değil bundan ötürü
Dost yok dünyada yalnız kaldım arkadaş